Μόνο μη μου πεις πως μ’ αγαπάς – Αντώνης Ρέμος


Μην πεις πως μ’ αγαπάς. Δεν μπορώ να μην το πιστέψω. Δεν μπορώ να μην περιμένω αν μ’ αγαπάς. Δεν μπορώ να μην ξέρω τι ζητάς όταν το λες. Γι αυτό μην το πεις, μην το λες αν είναι ψέμα, γιατί είναι από εκείνα τα ψέματα που μοιάζουν τόσο αληθινά που σε κρατάν κερί αναμμένο στη μαγεία του παραμυθιού που σε κάνουν να πιστέψεις…

Στίχοι: Ναταλία Γερμανού
Μουσική: Κυριάκος Παπαδόπουλος

Τόση ώρα που είσαι απέναντί μου
Σε κοιτάζω στα κλεφτά
Σ’ έχω δει να πιάνεις το τσιγάρο
Και να ψάχνεις για φωτιά

Με κοιτάς, στα μάτια με κοιτάς
Μετά χαμογελάς και κάτι μου ζητάς
Τι ζητάς…

Πες μου πως κοντά μου θες να ‘ρθεις
Για λίγο
Πες πως δε μ’ αφήνεις τώρα πια
Να φύγω
Πες μου όσα ψέματα τολμάς
Μόνο μη μου πεις πως μ’ αγαπάς

Είναι η νύχτα που μας κάνει πάντα
Να πιστεύουμε πολλά
Είναι η μια παγίδα το φεγγάρι
Και η άλλη είναι η μοναξιά…

Με κοιτάς, στα μάτια με κοιτάς
Μετά χαμογελάς και κάτι μου ζητάς
Τι ζητάς…

Πες μου πως κοντά μου θες να ‘ρθεις
Για λίγο
Πες πως δε μ’ αφήνεις τώρα πια
Να φύγω
Πες μου όσα ψέματα τολμάς
Μόνο μη μου πεις πως μ’ αγαπάς

Όταν είσαι εδώ – Αντώνης Ρέμος


Στα ερωτικά τραγούδια, η μουσική του Βαρδή δεν πιάνεται και οι στίχοι της Όλγας Βλαχοπούλου πάντα μας ζαλίζουν… » όλα τα μπορώ όταν είσαι εδώ «

Στίχοι: Όλγα Βλαχοπούλου
Μουσική: Αντώνης Βαρδής

Θέλω να σε δω, να παγιδευτώ
Να μη βρίσκω τρόπο να σωθώ
Θέλω να σε δω, να παγιδευτώ
Να αναπνέω εγώ και για τους δυο

Θέλω να σε δω, να ξημερωθώ
Να μη χάσω δίπλα σου λεπτό
Θέλω να σε δω, να μην εξηγώ
Να μην πω κουβέντα να μην πω

Όλα τα μπορώ
Όταν είσαι εδώ

Δεν υπάρχω πια χωρίς εσένα
Όλα σβήσαν, όλα γίναν ξένα
Ότι ζω δεν θα ‘ναι άλλο ψέμα
Μόνο αν είσαι εσύ εδώ

Δεν αντέχω να ‘μαι με κανέναν
Όλα σβήσαν, όλα γίναν ξένα
Ότι ζω δεν θα ‘ναι άλλο ψέμα
Θα ‘χω εσένα, μόνο εσένα

Θέλω να σε δω, να παρακαλώ
Να μην τελειώσει αυτό που ζω
Θέλω να σε δω, να παρασυρθώ
Να ‘σαι συ βροχή και ας βραχώ

Η νύχτα δυο κομμάτια – Αντώνης Ρέμος


Απ’ όσα κι αν νομίζεις, αυτό που νιώθεις ‘ξέρει΄…

Στίχοι: Όλγα Βλαχοπούλου
Μουσική: Αντώνης Βαρδής

Προσπαθούσα σ’ όλα να ‘μαι εγώ εντάξει
Και να βάλω τη ζωή μου σε μια τάξη
Αντικείμενα δικά σου, κι ό,τι άφησες εδώ
Σε μια κούτα ξεχασμένα από καιρό

Είχες φύγει, δε με πείραξε θυμάμαι
Σου ‘χα πει «δεν σου αξίζω εγώ λυπάμαι»
Μα εχθές αργά το βράδυ
Δίχως να το φανταστώ
Σε συνάντησα στο δρόμο
Κι έμεινα να σε κοιτώ
Τον κρατούσες απ’ το χέρι
Του γελούσες τρυφερά
Και σταμάτησε ο χρόνος ξαφνικά

Έσπασε η νύχτα, δυο κομμάτια
Κι έκλεισα σφιχτά τα δυο μου μάτια
Είπα, δεν μπορεί, όταν τ’ ανοίξω
Αυτή η εικόνα θα χαθεί
Πίστευα σε είχα ξεπεράσει
πρώτος πως εγώ σε είχα ξεχάσει
πόσο λάθος έκανα
εσύ ήσουν η δυνατή

Έσπασε η νύχτα…

Είχα πείσει για καλά τον εαυτό μου
Ότι ήταν τελικά για το καλό μου
Κάθε μέρα που περνούσα
Σε τραβούσε μακριά
Κι εγώ έπεφτα στο ψέμα πιο βαθιά

Είχες γίνει μία ξένη εσύ για μένα
Δε μιλούσα για εσένα σε κανένα
Μα εχθές αργά το βράδυ
Δίχως να το φανταστώ
Σε συνάντησα στο δρόμο
Κι έμεινα να σε κοιτώ
Τον κρατούσες απ’ το χέρι
Του γελούσες τρυφερά
Και σταμάτησε ο χρόνος ξαφνικά

Δεν κατάφερα – Αντώνης Ρέμος


Στίχοι: Όλγα Βλαχοπούλου
Μουσική: Αντώνης Βαρδής

Η ώρα απόψε δεν περνά
Και όσα μου είπες βιαστικά
Αιτίες που δεν θα ψάξω
Ποιος φταίει απ’ τους δυο μας τελικά

Να ήξερες μόνο τι περνώ
Σε αντίθετο ρεύμα προχωρώ
Παλεύω να σώσω κάτι
Πώς χάθηκε τόση αγάπη, πώς

Δεν μου έριξες πριν φύγεις μια μάτια
Και φυσούσε, θεέ μου, τόσο δυνατά
Μες στο βράδυ εγώ ασήμαντος, μικρός
Δε χωράω στην αγκαλιά σου όπως πρώτα, δυστυχώς…

Δεν κατάφερα…
Έτσι απλά να συνεχίσω, δεν κατάφερα…
Έστω και να σε μισήσω, δεν κατάφερα…
Σε επανάληψη ό,τι ζήσαμε, σε όνειρο το ζω

Δεν κατάφερα…
Να σε αντιμετωπίσω αδιάφορα
Σε αγάπησα, ο τρελός, τόσο παράφορα
Μα δε μ’ άφησες ποτέ να σου το πω

Η ώρα απόψε διαδρομή
Που όμως δεν έχει επιστροφή
Πριν λίγο εδώ καθόσουν
Και όλα τα αρνιόσουνα εσύ

Δεν μου έριξες πριν φύγεις μια μάτια
Και φυσούσε θεέ μου τόσο δυνατά
Μες το βράδυ εγώ ασήμαντος μικρός
Δεν χωράω στην αγκαλιά όπως πρώτα δυστυχώς…
Δεν κατάφερα
Έτσι απλά να συνεχίσω, δεν κατάφερα
Έστω και να σε μισήσω, δεν κατάφερα
Σε επανάληψη ότι ζήσαμε, σε όνειρο το ζω

Δεν κατάφερα
Να σε αντιμετωπίσω αδιάφορα
Σε αγάπησα ο τρελός τόσο παράφορα
Μα δεν άφησες ποτέ να σου το πω

Η ώρα απόψε δεν περνά…

Δυο ψέμματα – Αντώνης Ρέμος


Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής

Αν καμιά φορά βρεθούμε
δε θα πούμε ούτε γεια
μες στο πλήθος θα χαθούμε
μ’ ένα δάκρυ στην ματιά

Κι αν φωνάξω τ’ όνομά σου
θα κοιτάξεις στα κλεφτά
και θα κάνεις, για φαντάσου
πως δε με θυμάσαι πια

Κι αν ρωτήσεις πώς περνάω
θα σου πω δυο ψέματα
ένα πως δεν σ’ αγαπάω
κι ένα πως σε ξέχασα

Αν καμιά φορά βρεθούμε
η ανάσα θα κοπεί
ούτε λέξη δεν θα πούμε
μα θα τα ‘χουμ’ όλα πει

Πού να ‘σαι – Αντώνης Ρέμος


Στίχοι – Μουσική: Γιώργος Θεοφάνους
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Ρέμος

Πού να ‘σαι
σ’ ένα παράθυρο ανοιγμένο
σ’ ένα φεγγάρι προδομένο
που το κοιτάμε πια σαν ξένοι

Πού να ‘μαι
σ’ ένα ρολόι κολλημένος
στους δείκτες του παγιδευμένος
στιγμή έχω γίνει περασμένη

Πού να ‘σαι τώρα που κρυώνω και φοβάμαι
μέσα στο σώμα σου εγώ θέλω μόνο να ‘μαι
μήπως ρωτάς κι εσύ αγάπη μου πού να ‘μαι
ή απλά με διέγραψες

Πού να ‘σαι απόψε που οι τοίχοι ιδρώτα στάζουν
κι οι αναμνήσεις γύρω σαν θεριά ουρλιάζουν
μήπως αγάπη μου οι αγάπες σε τρομάζουν
και δεν επέστρεψες

Πού να ‘μαι
στον καναπέ μ’ ένα σεντόνι
που να μυρίζει εσένα ακόμη
και της αγάπης μας τη γλύκα

Πού να ‘σαι
σε ποια αγκαλιά στριφογυρίζεις
ποιον απ΄τους φόβους σου ξορκίζεις
λίγο να με σκεφτείς σε βρήκα

Πού να ‘σαι τώρα που κρυώνω και φοβάμαι
μέσα στο σώμα σου εγώ θέλω μόνο να ‘μαι
μήπως ρωτάς κι εσύ αγάπη μου πού να ‘μαι
ή απλά με διέγραψες

Πού να ‘σαι απόψε που οι τοίχοι ιδρώτα στάζουν
κι οι αναμνήσεις γύρω σαν θεριά ουρλιάζουν
μήπως αγάπη μου οι αγάπες σε τρομάζουν
και δεν επέστρεψες

Μείνε – Αντώνης Ρέμος


Στίχοι: Αντώνης Ανδρικάκης
Μουσική: Κυριάκος Παπαδόπουλος

Μείνε, σώμα μου γίνε, γίνε ψυχή μου
μείνε μαζί μου
Μείνε μες στον καθρέφτη, η νύχτα πέφτει
μείνε μαζί μου

Μείνε μες στα όνειρά μου, γίνε φόβος και χαρά μου
Μείνε μέσα στη ζωή μου, μείνε
Στο λαιμό μου αποκοιμήσου, να ονειρευτώ μαζί σου
μείνε μέσα στη ζωή μου, μείνε

Μείνε όποιος κι αν είμαι, σ’ έχω ανάγκη
αυτό το βράδυ
Μείνε σβήνω το χρόνο, για σένα μόνο
μείνε μαζί μου

Ποιο κορμί σε ταξιδεύει – Αντώνης Ρέμος


Στίχοι: Ζωή Γρυπάρη
Μουσική: Δημήτρης Παπαδόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Ρέμος

Εγώ εδώ κι εσύ αλλού το ξημερώνουμε
πέντε μερόνυχτα η καρδιά μου περιμένει
δε βρήκες λόγια να μου πεις ότι τελειώνουμε
κι έχω χαθεί εκεί που τ’ όνειρο πεθαίνει.

Εγώ εδώ κι εσύ αλλού το ξημερώνουμε
μα στη καρδιά μου τη μορφή σου θα κρατάω
σώμα με σώμα με το πόνο θ’ ανταμώνουμε
κι εγώ ο τρελός που τόσο ακόμα σ’ αγαπάω

Ποιο κορμί σε ταξιδεύει
κι η καρδιά μου δραπετεύει
σαν σκιά μες στη σκιά σου αλητεύει
μέσα στου μυαλού τη ζάλη
δε συγκρίνεσαι με άλλη
έλα για λίγο να σε δω και φεύγεις πάλι
έλα για λίγο να σε δω και φεύγεις πάλι

Δε ξέρω πια αν ειν’ αλήθεια ή παραίσθηση
όμως αυτή η ερημιά μ’ έχει διαλύσει
δε το πιστεύω ειλικρινά δεν έχω αίσθηση
πώς τόσο απλά χωρίς μιλιά βρήκες τη λύση

Ποιο κορμί σε ταξιδεύει
κι η καρδιά μου δραπετεύει
σαν σκιά μες στη σκιά σου αλητεύει
μέσα στου μυαλού τη ζάλη
δε συγκρίνεσαι με άλλη
έλα για λίγο να σε δω και φεύγεις πάλι
έλα για λίγο να σε δω και φεύγεις πάλι

Προσωπικά – Αντώνης Ρέμος


Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής

Χθες συνάντησα τυχαία ένα φίλο σου παλιό
και μου μίλησε για σένα που είχα χρόνια να σε δω
και περίμενα ν’ ακούσω πως στο βάθος
της καρδιά σου θα υπάρχω πάντα εγώ.

Πόσο λάθος είχα κάνει το κατάλαβα μετά
που με χτύπησε στη πλάτη και μου είπε φιλικά
«άκου φίλε μη σε νοιάζει,
τη ζωή της έχει φτιάξει τώρα πια!».

Και σταμάτησε για λίγο η καρδιά μου
σα να έχασα τον κόσμο ξαφνικά.
Δεν περίμενα ποτέ πως θα πονέσω
τόσο πολύ χρόνια μετά.

Και σταμάτησε για λίγο η καρδιά μου
χίλια έγινα κομμάτια τελικά.
Δε φαντάστηκα ποτέ πως θα το πάρω
τόσο πολύ προσωπικά, προσωπικά…

Ξέρω κάποτε σου είπα της αγάπης το γυαλί
έχει μέσα μου ραγίσει και σε πόνεσα πολύ.
Ξέρω είχες στο φινάλε το δικαίωμα
να φτιάξεις τη δική σου τη ζωή.

Κάτι λόγια που μου είπαν χθες το βράδυ φιλικά
σαν αντίλαλος γυρνάνε στο μυαλό μου τελικά
«άκου φίλε μη σε νοιάζει,
τη ζωή της έχει φτιάξει τώρα πια!».

Και σταμάτησε για λίγο η καρδιά μου
σα να έχασα τον κόσμο ξαφνικά.
Δεν περίμενα ποτέ πως θα πονέσω
τόσο πολύ χρόνια μετά.

Και σταμάτησε για λίγο η καρδιά μου
χίλια έγινα κομμάτια τελικά.
Δε φαντάστηκα ποτέ πως θα το πάρω
τόσο πολύ προσωπικά, προσωπικά…

Να ‘ξερα τι θες – Αντώνης Ρέμος


Στίχοι – Μουσική: Γιώργος Θεοφάνους

Τα μάτια που κοιτάς έχουν στερέψει απ ‘του πόνου τη βροχή
τα χέρια που ακουμπάς δεν έχουν δύναμη για κάτι παραπάνω
τα χείλη που φιλάς έχουν ακόμα κάποια ανοιχτή πληγή
τι να σου κάνω, τι να σου κάνω

Να ‘ξερα τι θες κι εσύ, τώρα από μένα
έχω μια καρδιά μισή και φτερά σπασμένα
Να ‘ξερες τι μου ζητάς, τώρα μ ‘ένα χάδι
σβήσε μου ξανά το φως, έχω συνηθίσει μοναχός μες στο σκοτάδι

Τα όνειρα κι αυτά έχω πια μάθει να τα σβήνω το πρωί
νομίζεις πως εγώ δε θα ‘θελα τον έρωτα να ζήσω
μα η καρδιά που ακούς φοβάται, σε φοβάται η τρελή
και κάνει πίσω και κάνει πίσω

Να ‘ξερα τι θες κι εσύ, τώρα από μένα
έχω μια καρδιά μισή και φτερά σπασμένα
Να ‘ξερες τι μου ζητάς, τώρα μ ‘ένα χάδι
σβήσε μου ξανά το φως, έχω συνηθίσει μοναχός μες στο σκοτάδι

Σάββατο απόγευμα – Emigre (συμμετέχει ο Αντώνης Ρέμος)


Στίχοι: Όλγα Βλαχοπούλου
Μουσική: Γιάννης Χανιωτάκης

Έξω απ’ το παράθυρο
Ο δρόμος λέει ιστορίες
Και οι άνθρωποι περπατάν στο άπειρο
Μπερδεύονται σε φώτα και πορείες

Και δεν υπάρχει ανταμοιβή
Για αυτό που νιώθει η ψυχή
Για αυτό που λέν’ τα μάτια
Χίλια κομμάτια σε διάφανο γυαλί

Επάνω στο τραπέζι τα χέρια μας
Ακίνητα καράβια ξεχασμένα
Τα βλέμματα χαμένα και τα λόγια μας
Στρατιωτάκια ξύλινα στη μάχη πεταμένα

Και δεν υπάρχει ανταμοιβή
Για αυτό που νιώθει η ψυχή
Για αυτό που λέν’ τα μάτια
Χίλια κομμάτια σε διάφανο γυαλί

Μια εικόνα παγωμένη
Σάββατο απόγευμα
Που εμείς οι δυο γίναμε ξένοι
Ξαφνικά και απρόσμενα

Και δεν υπάρχει ανταμοιβή
Για αυτό που νιώθει η ψυχή
Για αυτό που λέν’ τα μάτια
Χίλια κομμάτια σε διάφανο γυαλί