Ένα πληρωμένο τραγούδι – Τρύπες


Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Γιώργος Καρράς

Φιμώνω τοίχους,
ταΐζω μηχανές,
για την καρδιά ενός κτήνους
καταπίνω φωτιές,
πληρώνω ερωμένες, σιωπές, εκβιαστές

Τραυλίζω μύθους,
σκαλίζω πληγές,
για την καρδιά ενός κτήνους
κυνηγιέμαι απ’ το χθες,
πληρώνω καταθλίψεις, ενοχές, διαστροφές

Όμως πληρώνομαι γι’ αυτό πληρώνομαι
μ’ ανώδυνες μικρές διαδρομές
πάνω κάτω σε μια λαίμαργη χώρα
μέσα έξω σε μια αχόρταγη χώρα
Πληγώνομαι απ’ αυτήν πληγώνομαι
μα ξαγρυπνάω γυρεύοντας τα άχρηστά της δώρα,
τα άχρηστά της δώρα

Από εύσπλαχνους δήμιους
ζητάω αναβολές
για την καρδιά ενός κτήνους
τρέφομαι με ψευτιές
πληρώνω φίλους σκύλους, διαλυμένες γιορτές

Φιμώνω τοίχους,
ταΐζω μηχανές,
για την καρδιά ενός κτήνους
καταπίνω φωτιές,
πληρώνω ερωμένες, σιωπές, εκβιαστές

Όμως πληρώνομαι γι’ αυτό πληρώνομαι
μ’ ανώδυνες μικρές διαδρομές
πάνω κάτω σε μια λαίμαργη χώρα
μέσα έξω σε μια αχόρταγη χώρα
Πληγώνομαι απ’ αυτήν πληγώνομαι
μα ξαγρυπνάω σέρνοντας τα άχρηστά της δώρα,
τα άχρηστά της δώρα

Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς – Τρύπες


Ερωτευμένος = Σχιζοφρενής? Θέλει τρέλα ο έρωτας, έχει τρέλα ο έρωτας…δεν έχει όρια, δε σταματάς ούτε εκεί που θα πίστευες ότι θα σταματούσες, “σχίζεις τα φρένα”..:)

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Γιώργος Καρράς

Τρέμουν τα πόδια μου το σώμα μου δειλιάζει
Κάθε φορά που πλησιάζεις προς τα ‘δω
Με ξεσηκώνεις με χαλάς και μ’ αναγκάζεις
Να μπω γυμνός στο ηλεκτρικό σου μακελειό

Μυρίζεις θάνατο μα εγώ σε γυροφέρνω
Δεν έχω δύναμη μακριά να κρατηθώ
Βάζω στην άκρη το μυαλό μου νικημένο
Μέσα στις στάχτες σου διψάω να βρεθώ

Σαν τότε που μας τρόμαζε το ήσυχο φεγγάρι
Σαν τότε που ματώναμε μαζί
Μόνοι σε έναν άγνωστο νεκρό πλανήτη
Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς

Τρέχω συνέχεια να κρυφτώ μακριά από σένα
Και όλο νομίζω πως μπορώ να γιατρευτώ
Πάνω σου πέφτω ξαφνικά και απεγνωσμένα
Στα ηλεκτροσόκ σου προσπαθώ να αντισταθώ

Μυρίζεις θάνατο μα εγώ σε γυροφέρνω
Δεν έχω δύναμη μακριά να κρατηθώ
Βάζω στην άκρη το μυαλό μου νικημένο
Μέσα στις στάχτες σου διψάω να βρεθώ

Σαν τότε που μας τρόμαζε το ήσυχο φεγγάρι
Σαν τότε που ματώναμε μαζί
Μόνοι σε έναν άγνωστο νεκρό πλανήτη
Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς

Το τρένο – Τρύπες


Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Γιώργος Καρράς

Όταν θα ‘ρθείς να με ξεθάψεις απ’ τις στάχτες
και διώξεις από πάνω μου όλη τη σκουριά
και ξαναβάλεις τις ρόδες μου σε ράγες
κι εγώ αρχίσω να κυλάω ξανά

Τότε οι λύπες θα με ψάχνουν
κι άνεργες θα θρηνούν
Θα πέφτουν μανιασμένες οι βροχές
και θα ρωτούν

Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε
τα άλλα τρένα να περνούν…

Αμνησία – Τρύπες


Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Γιώργος Καρράς

Δεν ξεσηκώνομαι, δεν ψάχνω, δεν ξεσπάω,
δεν προχωράω πίσω ή μπροστά
κι όλα αυτά που θέλω ν’ αγαπάω
δε μ’ ανατριχιάζουν πια.

Γύρω μου οι σκιές έχουν παγώσει
κι έχω μείνει με το χέρι απλωμένο
τι ήθελα να κάνω έχω ξεχάσει
θα περιμένω… θα περιμένω… θα περιμένω…
ώσπου να θυμηθώ, θα περιμένω…

Λιώνουν τα μάτια μου στο φως της τηλεόρασης
με νανουρίζει μια στριμμένη μελωδία
όσοι περνάν τη χώρα της απόγνωσης
παθαίνουν αμνησία.

Δεν απορώ, ούτε καταλαβαίνω
πώς συνεχίζω να υπάρχω μ’ όλα αυτά
θέλω να βγω απο ‘δω μέσα κι όμως μένω
σε μια ομίχλη που ναρκώνει την καρδιά.

Γύρω μου το τζάμι έχει σπάσει
και έχω μείνει με το βλέμμα καρφωμένο
τι ήθελα να δω έχω ξεχάσει
θα περιμένω… θα περιμένω… θα περιμένω…
ώσπου να θυμηθώ, θα περιμένω…

Καινούρια ζάλη – Τρύπες


Στίχοι – Μουσική – Πρώτη εκτέλεση: Τρύπες

Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός
σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει
μα εσύ σε λίγο δε θα βρίσκεσαι εδώ
Κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη

Θέλεις ξανά ν’ αποτελειώσεις μοναχός
ένα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει
κάτω από τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες στις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποιοι χάρτες σου ζεστάνανε ξανά το μυαλό
ποιες θάλασσες στεγνώνουν στο μικρό σου κεφάλι
ποιος άνεμος σε παίρνει πιο μακριά από δω
πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Σε ποιο όνειρο σε ξύπνησαν βρεμένο, λειψό
ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούργια σου ζάλη
ποιος έρωτας σε σπρώχνει πιο μακριά από δω
πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Το όνειρο που σ’ έφερε μια μέρα ως εδώ
σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει
μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό
το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλιτώνει

Θέλεις ξανά ν’ αποτελειώσεις μοναχός
ένα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει
κάτω απ’ τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
μες στις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποια νήματα σ’ ενώνουν με μιαν άλλη θηλεία
ποια κύματα σε διώχνουν απ’ αυτό το λιμάνι
ποια μοίρα σε φωνάζει από την άλλη μεριά
πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποια σύννεφα σκεπάσαν τη στεγνή σου καρδιά
ποια αστέρια τραγουδάνε την καινούργια σου ζάλη
ποιο ψέμα σε κρατάει στην αλήθεια κοντά
πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δε θέλουν να βγουν
ποια ελπίδα σ’ οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη
ποια θλίψη σε κλωτσάει πιο μακριά από παντού
πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι

Γιορτή – Τρύπες


Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Τρύπες

Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή
κουρνιάζουν έξω από το κλεισμένο σου παράθυρο
και αν τ’ άφηνες θ’ ανοίγαν μια ρωγμή
απ’ το μικρό κελί σου ως το άπειρο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ’ τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
Πάνω απ’ τη στάχτη…

Βάλε φωτιά σ’ ό,τι σε καίει, σ’ ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί
Είν’ η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες, ραγισμένοι ουρανοί
Είν’ η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή
Σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο
Και αν τ’ άφηνες θα καίγαν τη σιωπή
Και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ’ τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
Πάνω απ’ τη στάχτη…

Βάλε φωτιά σ’ ό,τι σε καίει, σ’ ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί
Είν’ η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες, ραγισμένοι ουρανοί
Είν’ η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει σε ό,τι σου τρώει τη ψυχή
Υπάρχει ακόμα, υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί
Είν’ η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες, ραγισμένοι ουρανοί
Είν’ η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Είν’ η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Είν’ η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή