::…ΣΤΙΧΟΣ…:: – …ένας στίχος, χίλια συναισθήματα…

stixoi, στιχοι, στίχοι, στίχος, στιχος, στιχοσ

Category Archives: Μελίνα Ασλανίδου

Χάδι – Νίκος Πορτοκάλογλου & Μελίνα Ασλανίδου


Όταν το χάδι παύει να φέρνει χαρά, αλλά πονά…όταν δεν είναι πια ο άνθρωπός σου, το σώμα αναγνωρίζει ότι δεν είναι πια δικός σου και αρνείται κάθε χάδι.

Στίχοι – Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου

Εγώ, ο άνθρωπός σου δεν είμαι πια
Ένας κρυφός καημός σου μόνους μας κρατά
Σε πήρε η νύχτα, το σκοτάδι,
τι το θες το χάδι;

Κι όπως το χέρι, το χέρι μου κρατάει
είναι μαχαίρι το χάδι και πονάει…
Είναι μαχαίρι το χάδι και πονάει,
όπως το χέρι, το χέρι μου κρατάει

Εγώ, ο άγγελός σου, δεν θα ‘μαι πια
Ο δρόμος, ο δικός σου άλλον δε χωρά
Σε πήρε η νύχτα, το σκοτάδι,
τι το θες το χάδι;

Να θυμάσαι – Μελίνα Ασλανίδου


Με απλά λόγια “να θυμάσαι πως θα μαι εδώ, θα σ αγαπώ και θα σε νοιάζομαι.”

Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Ασλανίδου

“Οι αγάπες είναι θάλασσες”, κάποια νύχτα μου ‘χες πει
Τη ζωή μου, όμως, χάλασες, που ‘χεις εξαφανιστεί

Πάνε χρόνια που ναυάγησα στο βαθύ σου το φιλί
Να σε ξεπεράσω άργησα και φοβάμαι πιο πολύ.

Να θυμάσαι πως μου έλειψες κι ότι σ’ αγαπώ πολύ
Θα ‘μαι ‘δώ κι ας μ’ εγκατέλειψες,
θα σε νοιάζομαι ολόκληρη ζωή

Να θυμάσαι πως δεν ξέχασα τα γλυκά σου τα φιλιά
Κι αν απ’ τη ζωή μου σ’ έχασα
θα ‘σαι πάντα εδώ, αγάπη μου παλιά.

“Οι αγάπες είναι θάλασσες”, κάποια νύχτα μου ‘χες πει
Για να σε θυμάμαι άφησες των χειλιών σου τη σιωπή

Μην το πεις – Μελίνα Ασλανίδου


Μουσική – Στίχοι: Γιώργος Καραδήμος

Μην το πεις, ότι θες να σε ξεχάσω
μην το πεις, κάποιον άλλον να κοιτάξω
μην το πεις, πως ο χρόνος μας τελείωσε
πως και στους δυο μας στοίχισε,
εσύ είσαι που έφυγες νωρίς

Άλλη μια φορά που μένω πίσω
με σβηστό το φως θα σε μισήσω
άλλη μια φορά θα βλέπω το κενό
Άλλη μια φορά που πέφτει η αυλαία
και στην πράξη αυτή την τελευταία
άλλη μια φορά θα λέω ως εδώ

Δεν αγαπώ…

Μην το πεις, πως δεν ήσουνα για μένα
μην το πεις, πως είναι όλα περασμένα
μην το πεις, πως το όνειρο σταμάτησε
πως η σελίδα τσάκισε,
πως φτάσαμε στο τέλος της γραμμής.

Ναι θα πω – Μελίνα Ασλανίδου


Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Ασλανίδου

Ναι θα πω αφού με ξέρω πάλι
Ναι θα πω και με μονό σανδάλι
Θα ντραπώ να πω φοβάμαι τη ζωή.

Ναι θα πω θα βρέξω το κεφάλι
Ναι θα πω κι ας με κοιτούν οι άλλοι
Να χτυπώ καινούρια πόρτα το πρωί.

Δίχτυα ήταν τα χρόνια και τα τράβηξα,
κι όσα σπαρταρούσανε τ’ ανάδειξα
Σ’ έρωτες κι αγάπες μεσολάβησα,
δίχτυα μου βαριά.

Δίχτυα ήταν τα χρόνια κι ήπια θάλασσα,
κι όμως κάτι αιώνια δεν τα χάλασα
Τρύπια παντελόνια πάμε γι’ άλλα σαν,
σαν μικρά παιδιά.

Ναι θα πω στους άλλους είπα όχι
Ναι θα πω αφού η καρδιά μου το ‘χει
ν’ αγαπώ, μπορεί να το ‘χει κι η ψυχή.

Δίχτυα ήταν τα χρόνια και τα τράβηξα,
κι όσα σπαρταρούσανε τ’ ανάδειξα
Σ’ έρωτες κι αγάπες μεσολάβησα,
δίχτυα μου βαριά.

Δίχτυα ήταν τα χρόνια κι ήπια θάλασσα,
κι όμως κάτι αιώνια δεν τα χάλασα
Τρύπια παντελόνια πάμε γι’ άλλα σαν,
σαν μικρά παιδιά.

Δίχτυα ήταν τα χρόνια καρδιά μου,
κι έσταζε ομορφιά
άπιαστο δελφίνι η χαρά μου,
που ‘χα συντροφιά.

Δίχτυα ήταν τα χρόνια κι ήπια θάλασσα,
κι όμως κάτι αιώνια δε τα χάλασα
Τρύπια παντελόνια πάμε γι’ άλλα σαν,
σαν μικρά παιδιά.

Ναι θα πω αφού το ξέρω πάλι
Ναι θα πω και με μονό σανδάλι
Θα ντραπώ να πω φοβάμαι τη ζωή.

Το λάθος – Μελίνα Ασλανίδου


Στίχοι: Βίκυ Γεροθόδωρου
Μουσική: Αντώνης Βαρδής

Μόνη στης ζωής την άκρη άλλη μια φορά
Έμειναν τα όνειρα μισά
Στέγνωσε ξανά το δάκρυ μέσα στην ψυχή
κι έγινε αλμύρα στην πληγή

Θέλω να σου πω αντίο, όμως δεν μπορώ
Μένω μες στο λάθος μου να ζω
Ό,τι μου ζητήσεις δίνω κι ένα σου ζητώ
να ‘ρχεσαι κι εγώ να ξαναζώ

Σ’ ανταμώνω στα κρυφά εκεί στα σκοτεινά,
γεννιέμαι στα φιλιά
Σε αγγίζω μια φορά εκεί στο πουθενά,
και χάνομαι μετά…

Να ξέρεις όλη τη ζωή μου δίνω, σώμα και ψυχή,
φτάνει πάλι να ‘μαστε μαζί
Σε θέλω, δε με νοιάζει που πηγαίνω ούτε που θα βγει
Είσαι εσύ το τέλος μου κι η αρχή

Μόνη στης ζωής την άκρη ψάχνω στο ποτό
ένα παραμύθι να πιαστώ
Κι ένα τηλεφώνημά σου έτσι ξαφνικά
μ’ έσωσε ακόμα μια φορά

Σ’ ανταμώνω στα κρυφά εκεί στα σκοτεινά,
γεννιέμαι στα φιλιά
Σε αγγίζω μια φορά εκεί στο πουθενά,
και χάνομαι μετά…

Να ξέρεις όλη τη ζωή μου δίνω, σώμα και ψυχή
φτάνει πάλι να ‘μαστε μαζί
Σε θέλω, δε με νοιάζει που πηγαίνω ούτε που θα βγει
Είσαι εσύ το τέλος μου κι η αρχή.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,104 other followers

%d bloggers like this: