::…ΣΤΙΧΟΣ…:: – …ένας στίχος, χίλια συναισθήματα…

stixoi, στιχοι, στίχοι, στίχος, στιχος, στιχοσ

I.X. – Ορφέας Περίδης


Στίχοι – Μουσική : Ορφέας Περίδης

Ι.Χ. κι αεροπλάνα,
τρένα, υπεραστικά,
πλοία βιαστικά μας παίρνουν
δε μας πάνε πουθενά.

Είν’ ο ένας πλάι στον άλλον
κι όμως μίλια μακριά,
με αυτόματο πιλότο
που οδηγάει στα τυφλά.

Ένα τρένο είν’ ο κόσμος
στην ομίχλη ένας συρμός,
που αμήχανα οδηγάει
μπρος ο μηχανοδηγός.

‘Κει που δεν υπάρχει τόπος
σε αόρατο ουρανό,
‘κεί φιλούν χείλι με χείλι
αδερφός τον αδερφό.

Το σημείωμα – Imam Baildi


Στίχοι – Μουσική: Imam Baildi

Αν γυρίσεις κάποιο βράδυ
Μια νύχτα του Αυγούστυ, μοναχή
Ένα σημείωμα θα βρεις κι όχι ένα χάδι
Να σε γεμίσει μες στην άδεια σου ζωή

Τότε μαθαίνεις τι σημαίνει έναν αλήτη ν’ αγαπάς
Ένα μπερμπάντη που μ’ άλλες πάντα θα γυρνά
Γιατί κι εκείνου του ‘χουν κλέψει κάποια νύχτα την καρδιά
Και κάθε βράδυ άλλη ψυχή θα τυραννά

Μην τον αρνηθείς
Σα θα γυρίσει, πάλι
Μη, μη φοβηθείς
Κι αν είναι ψέμα,
καμιά αλήθεια δεν αρκεί

Αν σε νικήσει το σκοτάδι
Μονάχα αυτός που σ’ απαρνήθηκε μπορεί
Όσα του χάρισες πια πίσω να σου δώσει
Ένα αλήτης που σου ‘χει κλέψει τη ζωή

Μην τον αρνηθείς
Σα θα γυρίσει, πάλι
Μη, μη φοβηθείς
Κι αν είναι ψέμα,
καμιά αλήθεια δεν αρκεί

Μη φοβήθεις
Σα θα γυρίσε, πάλι
Μην τον αρνηθείς
Κι αν είναι λάθος
καμιά αγάπη δεν αρκεί

Μονάχα εγώ – Ελεονώρα Ζουγανέλη


Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης

Εγώ μονάχα, τίποτα άλλο
κι από την άλλη όλοι εσείς
Συγχώρα με, μη με μισείς
Έχω θυμό πολύ να βγάλω
Εγώ μονάχα, κόντρα σ’ όλους
δεν είναι τόσο ηρωικό
ξέρω απ’ έξω τόσους ρόλους
ας μάθω και τον βασικό

Μονάχα εγώ κι άλλος κανένας
πρώτη φορά αληθινή
μόνη στη μέση της αρένας
με κατακόκκινο πανί
Με κατακόκκινο πανί
μόνη στη μέση της αρένας
Μονάχα εγώ κι άλλος κανένας

Εγώ μονάχα, πριν το τέλος
παίρνω κουράγιο κι όπου βγει
Το πόσο αξίζει ένα βέλος
κρίνεται πάντα στην πληγή

Κάποιες φορές – Δημήτρης Μητροπάνος & Στέφανος Κορκολής


Στίχοι: Εύη Δρούτσα
Μουσική: Στέφανος Κορκολής

Κάποιες φορές θυμάμαι τόσα να σου πω
κάποιες βραδιές που είχα μείνει από τσιγάρο
τότε που ζούσα έναν έρωτα τρελό
που μ’ έχει κάνει τον κατήφορο να πάρω

Κάποιες φορές θα ‘θελα τόσα να σου πω
κάποιες βραδιές που σ’ ένα λάθος μου πονάω
και που φοβάμαι την αλήθεια της ζωής
που με ματώνει όταν δίπλα της περνάω

Εσύ, κάποιες φορές, κάποιες βραδιές, μα τι τα θες
είναι στιγμές που όλη η γη δε σε χωράει
κάποιες φορές κάποιες βραδιές μα τι τα θες
είναι στιγμές που βασανίζεσαι εσύ

Κάποιες φορές κλείνομαι μέσα στον καημό
κάποιες βραδιές τότε μονάχος που τα πίνω
τον εαυτό μου ψάχνω μήπως και τον βρω
χάνομαι μέσα του και λίγο λίγο σβήνω

Ρώτα – Μάρθα Φριντζηλά


Στίχοι – Μουσική: Δημήτρης Μητσοτάκης

Ρώτα τη νύχτα να σου πει τι λέν’ όσοι είναι μόνοι
κι όσοι δεν ονειρεύονται κι όσοι δεν αγαπιούνται,
τι λένε όσοι χάνονται και όσοι λησμονιούνται
και όσοι βλέπουνε το φως όλο να χαμηλώνει.

Ρώτα τη μέρα που θα ‘ρθει ποιανού η καρδιά σπαράζει
και πώς αντέχει να χτυπά όταν γλυκοβραδιάζει
ποιον καταπίνει η φωτιά και δε ρωτά κανένα
ρώτα κι εμένα να σου πω πώς ζω χωρίς εσένα.

Ρώτα τον πόνο να σου πει πόσοι τον προκαλούνε
σαν τους δαγκώνει η σιωπή, τους τρώει το σκοτάδι
και όσοι πατούν στα γόνατα για ένα μόνο χάδι˙
την μοίρα όσοι λάτρεψαν κι όσοι μαζί της ζούνε.

Ρώτα τη μέρα που θα ‘ρθεί ποιανού η καρδιά σπαράζει
και πως αντέχει να χτυπά όταν γλυκοβραδιάζει
ποιόνε ξεχνάει ο Θεός και δε ρωτά κανένα
ρώτα κι εμένα, μάτια μου, πώς ζω χωρίς εσένα.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,104 other followers

%d bloggers like this: