::…ΣΤΙΧΟΣ…:: – …ένας στίχος, χίλια συναισθήματα…

stixoi, στιχοι, στίχοι, στίχος, στιχος, στιχοσ

Θες – Δημήτρης Μητροπάνος


Στίχοι: Ρεβέκκα Ρούσση
Μουσική: Στέφανος Κορκολής
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

Θες να’μαι καλά να μην πονάω
θες να ‘σαι μακριά και να μοιράζεις στιγμές
που ‘χα κρατήσει για να σ’έχω
θες να μη σου λέω πως σ’αγαπάω
Να ζω και να ξεχνάω το άρωμά σου
θες να μην υπάρχω στα όνειρά σου ποτέ
να μην ακούω της καρδιάς μου τη φωνή
να της κρατήσω μια γωνίτσα να κρυφτεί
να μην λυπάμαι που σε χάνω ξαφνικά
να μην φοβάμαι που η ανάγκη μας νικά
να μην αγγίξω την αλήθεια σου ξανά
να μην πονέσω με το τέλος με το τέλος που πονά

Θες να γίνω άλλος να μην είμαι πια εγώ
μέσα στο κόσμο αυτό που έφτιαξες να ζω
να’μαι καθρέφτης της δικής σου λογικής
που θα σε βλέπει και θα λέει ότι πεις
να ψάξω αλλού το άλλο μου μισό
αυτό που πάντα μ’άφηνε μισό
να’μαι καθρέφτης σε όλα αυτά που εσύ θα θες
μα αν το μπορώ ποτέ δεν ρώτησες

Θες ότι κακό να το περνάω
θες να προσποιούμαι πως γελάω
χωρίς να ‘σαι κοντά μου να υπάρχω
θες δικαιολογίες πάντα να’χω
θες να μην λυπάμαι που σε χάνω ξαφνικά
να μην φοβάμαι που η ανάγκη μας νικά
να μην αγγίξω την αλήθεια σου ξανά
να μην πονέσω με το τέλος με το τέλος που πονά

Θες να γίνω άλλος να μην είμαι πια εγώ
μέσα στο κόσμο αυτό που έφτιαξες να ζω
να’μαι καθρέφτης της δικής σου λογικής
που θα σε βλέπει και θα λέει ότι πεις
να ψάξω αλλού το άλλο μου μισό
αυτό που πάντα μ’άφηνε μισό
να’μαι καθρέφτης σε όλα αυτά που εσύ θα θες
μα αν το μπορώ ποτέ δεν ρώτησες

Θες να ψάξω αλλού το άλλο μου μισό
αυτό που πάντα μ’άφηνε μισό
να’μαι καθρέφτης σε όλα αυτά που εσύ θα θες
μα αν το μπορώ ποτέ δεν ρώτησες

Θες να’μαι καλά να μην πονάω
θες να ‘σαι μακριά και να μοιράζεις στιγμές
που ‘χα κρατήσει για να σ’έχω
θες να μη σου λέω πως σ’αγαπάω θες

Τα φιλιά του Αυγούστου – Βασίλης Καζούλης


Στίχοι – Μουσική: Βασίλης Καζούλης

Πως μου μοιάζει η μελωδία, ίδια πάντα σαν και σένα
που έρχεσαι και φεύγεις, δίχως μιαν αιτία
μίλα μου απόψε μίλα, στου παραθυριού το γείσο
για να μην τσακίσω, στης γαρυφαλιάς τα φύλλα

Νύχτα η κυρα του κάστρου μπαίνει μες το φως του άστρου
κόκκινο κρασί λόγια ξεχασμένα
που απ’τα χείλη μου είχε γείρει, στο λαιμό μου κι κοιμήθη
σαν κι αυτή τη λήθη μέσα στο ποτήρι.

Με τα λόγια και τα χάδια, έμειν’ η ψυχή μου άδεια,
τα φίλια του Αυγούστου, κάστρα γκρεμισμένα.
Να ‘ταν μια φορά να κλάψω, κι ύστερα να σε ξεχάσω
κι όσα μείνάν πίσω να τ’ αγαπήσω.

Ξέρω πως μια νύχτα συνάντησα μια που ήταν ψεύτρα μια μάγισσα
πόσο ξεγελάστηκα νόμισα πως η κυρα μου θα ‘ναι και αρχόντισσα.

Μοναξιά – Γιώργος Οικονόμου


Από τον τρίτο προσωπικό δίσκο με τίτλο “Είμαι η σκιά μου”

Θέλω να βγω απ’ το σκοτάδι που ζω
Ήλιο να δω, λίγο τον κόσμο να βρω
και μια φωνή να ψιθυρίζει στο φως
λίγη σιωπή κι ας είναι θεός

Δεν μπορώ τα βράδια
τη μοναξιά μου ν’ αντέξω
κι εσύ διασκεδάζεις
μ’ ανθρώπους που αγαπάς και θαυμάζεις

Τις Κυριακές τα παιδιά με ξυπνούν
Δύο φωνές τ΄όνομά μου καλούν
Λίγη ζωή τριγυρίζει στην αίθουσα αυτή
και ξενυχτά μαζί κι η γειτονιά

Η αγάπη σου τη νύχτα – Δημήτρης Μητροπάνος


Διάβασα τα μάτια μου
κι ήθελα τόσα να σου πω

Στίχοι – Μουσική: Γιώργος Μουκίδης

Διάβασα τα μάτια μου
κι ήθελα τόσα να σου πω
κόλλα τα κομμάτια μου
ήθελα λίγο να σε δω
Σ’ αγαπάω μάτια μου

Την κλήση ποιος προωθεί
δεν είναι εφικτή η αγάπη σου τη νύχτα
τι τάχα νά `χω πιει και βλέπω μια μορφή
στα πράσινα τα πλήκτρα

Κοίτα τι σου χάρισα
είχα φυλάξει μια γωνιά
και σου την καθάρισα
σ’ έψαχνα μες στα σκοτεινά
να σε δω λαχτάρησα

Την κλήση ποιος προωθεί
δεν είναι εφικτή η αγάπη σου τη νύχτα
τι τάχα νά `χω πιει και βλέπω μια μορφή
στα πράσινα τα πλήκτρα
Την κλήση ποιος προωθεί
δεν είναι εφικτή η αγάπη σου τη νύχτα
τι τάχα νά `χω πιει και βλέπω μια μορφή
στα πράσινα τα πλήκτρα

Να ‘ σαι καλά – Ελεονώρα Ζουγανέλη


Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης

Στρωμένα σεντόνια
δεν έχει ύπνο απόψε για κάποιους το βράδυ
Περνάνε τα χρόνια
κι εγώ με τις ώρες μαθαίνω σημάδι
Λυπάσαι για ‘μενα
που δεν αγαπήθηκα όσο μου αξίζει
Λυπήσου για ‘κεινον
που χάνει μια μάχη και παύει να ελπίζει

Η ελπίδα καλέ μου χωράει σε μια τσέπη
χαρτί που διπλώνει
Οι άνθρωποι τρέμουν μην έρθει μια μερα
και μείνουνε μόνοι
Μα εγώ δεν φοβάμαι, μια θέση κοντά μου
ακόμα κρατάω
Εσένα θυμάμαι, με ‘σενα κοιμάμαι
με ‘σένα ξυπνάω

Να ‘σαι καλά στο άγνωστο σύμπαν σου
να ‘χεις ζωή ευτυχισμένη
Αν με σκεφτείς κοίταξε δίπλα σου
ίσως με δεις κάπου κρυμμένη

Στρωμένοι οι δρόμοι
αν κάποτε νιώσεις πως θες να γυρίσεις
Χρωστάω μια συγγνώμη
που σου ‘δωσα τόσα προτού τα ζητήσεις
Λυπάσαι για ‘μενα
που δεν αγαπήθηκα όσο μού αξίζει
Λυπήσου για ‘κεινον
που χάνει μια μάχη και δεν συνεχίζει

Με πήρες μαζί σου
χωρίς να το ξέρεις στο σπίτι σου μένω
Οι άλλοι θα σβήσουν
Μα εγώ θα ‘μαι πάντα κεράκι αναμένο…

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,112 other followers

%d bloggers like this: